LizzieAndrewBorden (1860 ~ 1927)

(คดีนี้เป็นคดีที่ยังไม่คลี่คลายค่ะ)

Lizzie Borden took an axe
And gave her mother forty whacks
When she saw what she had done
She gave her father forty-one

คนที่ชอบอ่านมาเธอร์กูส (เพลงและนิทานสำหรับเด็ก เป็นที่เลื่องลือว่าแอบโหดเยอะเหมือนกัน) อาจจะเคยได้ยินเพลงข้างต้นนี้มาก่อนแล้ว แต่จะรู้ไหมว่า เพลงนี้แต่งขึ้นโดยมีเค้าโครงจากคดีที่เกิดขึ้นจริง และผู้หญิงซึ่งตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีนี้ยังถูกตัดสินว่าบริสุทธิ์อีกด้วย แม้ว่าเกือบทุกคนจะออกปากเป็นเสียงเดียวกันว่าลิซซี่นี่แหละเป็นฆาตกร

ลิซซี่เกิดที่นิวอิงแลนด์ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นบุตรสาวคนรองของแอนดรูว์ เบอร์เด็นซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลในฟอลรีเวอร์ หลังจากการตายของภรรยาคนแรกซึ่งเป็นมารดาของลิซซี่ แอนดรูว์ได้แต่งงานใหม่กับแอบบี้ เบอร์เด็น ซึ่งภายหลังการแต่งงาน มีคำยืนยันว่าลิซซี่และแอบบี้มีปากเสียงกันหลายครั้ง

วันที่ 4 สิงหาคม 1892 เวลา เวลา 11.05 น. ลิซซี่แจ้งว่าเธอได้พบศพของแอนดรูว์ถูกฆ่าตายบนโซฟา เขาถูกทุบด้วยขวานเข้าที่ศีรษะขณะกำลังงีบหลับอยู่ถึง 11 แผล เป็นการฟาดอย่างไม่ยั้งมือจนขนาดหูถึงกับขาด และตาทั้งสองหลุดทะลุออกมาจากเบ้าตา
และหลังจากที่ตำรวจและแพทย์มาถึงบ้านเลขที่ 92 เซคันด์สตรีทของตระกูลเบอร์เด็น พวกเขาก็ได้พบกับอีกศพ แอบบี้ถูกฆ่าตายอยู่ในห้องพักแขกชั้นสอง เธอถูกทุบที่ศีรษะด้านหลังถึง 19 แผล


แอนดรูว์บนโซฟา


แอบบี้ในห้องพักแขก

ในวันเกิดเหตุ ในบ้านมีเพียงลิซซี่และสาวใช้ชื่อบริจิต ซาลีแวนอยู่แค่สองคน บริจิตให้การว่าตอนที่พบศพของแอนดรูว์นั้น เธอเพิ่งจะทำความสะอาดหน้าต่างเสร็จและนั่งพักอยู่ในห้องใต้หลังคา ตอนนี้เองที่เธอได้ยินลิซซี่ร้องเรียก
"ลงมานี่เร็ว มีใครก็ไม่รู้เข้ามาฆ่าคุณพ่อตายแล้ว"
ฝ่ายลิซซี่ก็ให้การว่าเธออยู่ในโรงเก็บของแล้วได้ยินเสียงพ่อดังมาจากบ้าน เมื่อมาถึงก็พบแอนดรูว์เป็นศพอยู่เรียบร้อย

จากการชันสูตรศพพบว่าแอบบี้ถูกฆ่าตายประมาณ 9 โมงเช้าเป็นต้นไป นั่นก็เท่ากับว่าเธอถูกฆ่าตายก่อนแอนดรูว์อย่างน้อย 2 ชั่วโมงทีเดียว ความเป็นไปได้ว่าคนร้ายจะเป็นคนนอกดังที่ลิซซี่กล่าวไว้จึงมีน้อยมาก และเมื่อการสืบสวนพบว่าลิซซี่เคียดแค้นแม่เลี้ยงเป็นอย่างมาก รวมทั้งเรื่องที่ว่าเธอพยายามหาซื้อไซยาไนด์เมื่อ 2 วันก่อนเกิดเหตุ(แต่หาซื้อไม่ได้) และพ่อแม่ของเธอมีอาการปวดท้องมาเป็นเวลาหลายวันแล้ว ทำให้ตำรวจสรุปได้ว่าลิซซี่นี่แหละที่คือคนร้าย
เวลา 2 ชั่วโมงระหว่างการตายของแอบบี้และแอนดรูว์ทำให้ประเด็นบุคคลภายนอกตกไป บริจิตซึ่งเป็นสาวใช้ไม่มีแรงจูงใจในการฆาตกรรม เป็นไปได้ยากมากที่จะบอกว่าลิซซี่เป็นผู้บริสุทธิ์

ก่อนเกิดเหตุ แอนดรูว์ซึ่งมีอายุมากแล้วเป็นห่วงความสัมพันธ์ของภรรยาและลูกสาวที่เข้ากันไม่ได้ และด้วยอยากจะเหลือสมบัติส่วนหนึ่งไว้ให้แอบบี้ เขาจึงตัดสินใจจะโอนฟาร์มซึ่งเป็นชื่อของตัวเองให้กับภรรยาซึ่งวันที่กำหนดไว้ก็คือ 4 สิงหาคม วันเกิดคดีนี่เอง
สันนิษฐานได้ว่า แอนดรูว์ออกจากที่ทำงานไปรออยู่เป็นเวลานาน แอบบี้ก็ไม่มาเสียที เมื่อกลับมาบ้าน ลิซซี่ก็บอกว่าแอบบี้ออกจากบ้านไปแล้ว (ที่จริงตายไปแล้ว)แอนดรูว์คิดว่าแอบบี้คงจัดการทำเรื่องเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินเองได้จึงนอนลงบนโซฟาเพื่อพักผ่อน ตรงนี้เองที่ลิซซี่ใช้ขวานทุบศีรษะพ่อของเธอจนตาย


กระโหลกศรีษะของแอนดรูว์

ลิซซี่ เบอร์เด็นถูกจับและนำตัวขึ้นศาล หากสุดท้ายก็ถูกตัดสินว่าไม่มีความผิดและปล่อยตัวออกมา เธอใช้ชีวิตอยู่อย่างปกติจนกระทั่งเสียชีวิตไปด้วยอายุ 67 ปี
ทำไม?
เราจะลืมไม่ได้ว่าตระกูลเบอร์เดนเป็นผู้มีอิทธิพลของเมือง ฟอลรีเวอร์เป็นเมืองอุตสาหกรรมสิ่งทอ และกิจการสิ่งทอนี้ก็อยู่ในมือของเบอร์เดน หนังสือพิมพ์ องค์การทางศาสนาและองค์การทางเศรษฐกิจซึ่งมีตระกูลเบอร์เดนอยู่เบื้องหลัง ได้รวมตัวกันใช้วิธีต่างๆนานาจนกระทั่งเอาชนะคำว่า"บริสุทธิ์"มาให้แก่ลิซซี่ในที่สุด

ปัจจุบันเรื่องของลิซซี่มีชื่อเสียงมากขนาดมีการเขียนเป็นหนังสือและทำละครหลายครั้ง บ้านเลขที่ 92 เซคันด์สตรีทได้กลายมาเป็นโรงแรมซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันมีชื่อของฟอลรีเวอร์ แขกผู้มาพักสามารถเลือกพักในห้องต่างๆซึ่งรวมไปถึงห้องของลิซซี่เองหรือห้องพักแขกที่แอบบี้ถูกฆ่า นอกจากนี้ยังมีบริการเสิร์พอาหารเช้าเมนูเดียวกับที่บ้านเบอร์เดนรับประทานในเช้าวันเกิดเหตุ บนโซฟาที่แอนดรูว์ถูกฆ่าด้วยค่ะ คนที่สนใจเชิญที่เพจข้างล่าง ข้าพเจ้าเหรอ? ไปดูน่ะยังพอไหว แต่ให้ไปนอนไปนั่งกินข้าวตรงนั้นนี่ไม่เอาหรอก

Lizzie Borden Bed and Breakfast